Merhaba Ozan,
İyi ki varsın, iyi ki ailemizdesin ve ben iyi ki senin babanım.
İnsan ilk çocuğunu beklerken çok daha heyecanlı oluyor, ne de olsa ilk göz ağrısı. Sen de bizim ilk göz ağrımız, minik kuşumuzdun 1988’de doğduğunda. Şimdi minik kuşluğundan eser kalmadı ama olsun.
Senin özel bir çocuk olduğun bize ilk kez Didim’de söylendi. Senin bir kromozomun fazlaymış, herkeste 46 olurken sen de 47 olabilirmiş. Bu senin ilerideki gelişiminde diğer çocuklara göre farklılıklar yaratabilirmiş. Sen Down Sendromlu olabilirmişsin, zeka yönünden de gerilikler taşıyabilirmişsin… Bunları TKİ Kampındaki doktor amca söyledi bana, seni ateşin için götürdüğümüzde. Annenin dışarıda beklemesini istemişti bunları söylerken.
İnsan bilmediği bir şeyle karşılaşınca dünyası darmadağın oluyor, şa şıyor. Olmaz diyor, neden diyor, yanlışlık vardır, asla diyor… Bilinmezin verdiği korku diyebiliriz buna. Senin gerçek tanın Hacettepe Üniversitesi Çocuk Hastane
sindeki Genetik Bölümünde konuldu. Seni etiketlediler. Sende Trisomi 21 vardı ve sen artık bir Down Sendromluydun. Sen etiketlerin dışında bir bireysin. Kendi gelebileceğin yerleri kendi tırnaklarınla kazıyarak geldin. Sen mutlu birisin ve bu mutlulukta payımız olduğu için de onur duyuyorum.
11 Ocak 2007 günü yaş günün nedeniyle bir sitenin forumuna şunları yazmıştım:
OZAN ULUSOY... İyi ki varsın oğlum, iyi ki benim oğlumsun, iyi ki senin babanım... Nice yıllara…
OZAN ULUSOY'UN 19. YAŞINI KUTLUYORUZ... İyi ki doğdun Ozan, bulunduğun her ortama, çevrene ve dünyaya renk kattın. Yaşantımızı zenginleştirdin. Engelli bir bireyle yaşamanın zorluklarını yaşayan diğer anne babalara da örnek oldun, umutlarını artırdın. Mutluluğu tanımlama biçimine ise hayran bıraktın. Baban olarak bana dünyada hiçbir şeyin yaşatamayacağı 
mutluluğu "Babalar ve Oğulları" adlı programda yaşattın, gururlandırdın. Seni çok seviyor ve seninle gurur duyuyoruz.
Sana armağan olarak fotoğraflarından oluşan bir albüm hazırladık. Dolu dolu geçen 18 yıl... "Rivayet sanılır belki" Sana ve bize emeği geçen herkese teşekkür ediyoruz.
Ozanın fotoğraflarından oluşan albüm www.happykids.com.tr/engellilere.htm adresinde
Bu albümü oğluma 19. yaş günü armağanı olsun diye...
Hem geçmişe bir yolculuk, hem de belki bir Down sendromlu ya da başka engeli olan bir çocuğa sahip aileye ya da ilgili bir eğitimciye, eğitimci adayına yararlı olur diye bu albümü hazırladım. Engellilerin ille de çok şeyler başarması, kahraman olması da gerekmiyor. Özel çocuğa sahip anne babalar olarak genelde kırılganız, belki karamsarız... Bizler de bu dünyadan geçiyoruz. Bizler de iyi olacağız ki, duyarlı donanımlı olacağız ki çocuklarımız için daha iyi bir şeyler yapabilelim... Çocuğumuz için kendimizi adamak mı? Bilemem, çocuğumuz da biz de kendi payımıza düşen acılarımızı yaşayacağız. Ben anne babaların da kendilerini ihmal etmemelerini diliyorum.
Sıradan güzel insan olabilme uğraşının da anlamı var... Varsın zaman zaman anlaşılmayalım, nasıl olsa anlayan birileri de çıkar değil mi? Biz kendimizi anlayalım, kendimizi sevelim ve saygı duyalım...
Ozan'ın TV de ki MUTLULUK TANIMI “Mutluluk, taşı toprağı sevmektedir. İnsanın kendinden başlar bence mutluluk. İlk önce Atatürk’ün çocuğu olduğumuz için mutlu olmamız lazım”
Övünüyor muyum, evet elbette övünüyorum. Bir baba olarak bundan daha fazla ne beni gururlandırabilirdi ki? Katkım varsa çocuğumun yetişmesinde izin verin de azıcık o keyfi yaşayayım. Youtube da "Çocuğunun başarısından prim yapmaya çalışan bir baba" diye bir yorum yazmıştı bir baba...
Kimbilir haklıydı belki de.. Belki de değildi.. Ne farkeder ki?
Ben Ali Ulusoy 'um, Ozan'ın babasıyım. evet ne mutlu bana ben hem Barış'ın hem de Ozan'ın babasıyım.
Selam ve saygılarımla,
Ali Ulusoy 11.01.2007, Ankara
Seninle yaptığımız yolculuklar, kendine özgülüğün, esprilerin, yaşama değer katman, yaşamımızı zenginleştirmen ne kadar anlamlı bir bilsen.
Tavlada seni yeniyorum diye kızmıyorsun değil mi? İlköğretim okulunu, matbaa bölümünde çıraklık bölümünü başarı ile tamamladın ve sonra da kalfa oldun. Ama sen benim yaşamdaki ustalarından birisin.
Allah her Down Sendromlu çocuğu olan aileye senin gibisini nasip etsin. Biz seni “insan” olarak sevdik her şeyden önce, etiketleri yırttık attık. Sen varsın, bireysin, anlamlısın.
Seni çok seviyorum oğlum, 7 Kasım 2007
Baban Ali Ulusoy
Bu yazıyı benimle paylaşan Sayın Ali ULUSOY'a teşekkürlerimi gönderiyorum..
1 Comment:
sizi tebrik ediyorum Ali Bey.Bırakın çocuğunun başarısından prim yapıyor desinler.Ben her başarılı çocuğumuzun bu başarısının ardında,gerçek bir anne baba özverisinin olduğunu düşünüyorum.Elbette ki çocuklarımızın çabaları da yatsınamaz.Lakin taktir edersiniz ki çapalamadan,bakım göstermeden çoğu ağaç büyür,ancak ya meyve vermez ya da ömrü kısa olur.Dolayısı ile özel çocuklarımızın ebeveynlerinin,çocuklarıyla ilgili başarılarıyla,iki kat daha fazla övünç duyma hakkı vardır bence...ozanın yeni yaşını şimdiden kutluyorum...
Post a Comment